Burgers en discussie: Buurtbarbecue met de politie

maandag 15 juni 2015

“Zijn er wel kooltjes? Er moeten nog kooltjes gehaald worden”, klinkt het over het basketbalveldje op het Marconiplein in Rotterdam. Drie jongens komen aanlopen met courgettes, paprika’s en een tas vol met halalvlees. Naar aanleiding van deze video over etnisch profileren, organiseren een twintigtal Marokkaanse Nederlanders samen met jongerenorganisatie Blikopeners een buurtbarbecue. Op het veldje pal naast het politiebureau. Niet toevallig, want de agenten van het bureau zijn ook uitgenodigd om mee te eten en te praten over etnisch profileren en spanningen tussen de politie en Rotterdammers in de buurt.

Onvrede
“Als je een enquête zou houden in deze wijk om de mening over de politie te peilen, dan kom je veel onvrede en woede tegen. Daarom is dit een belangrijke avond,” legt filmmaker Mohammed Anouar uit. “We zitten nu op een punt dat je niet meer kunt zeggen dat etnisch profileren niet voorkomt in Nederland.” Een fenomeen dat Anouar zelf heeft ervaren.

Twee jaar geleden gebeurde er rond 11 juni iets mee waar hij erg van schrok. “Ik liep in Den Haag met een vriend en we waren verdwaald. We liepen door een nieuwbouwwijk en opeens werden we gevolgd door een politiebusje en aangehouden. We werden gecontroleerd. Dat snap ik en ik wil dan best meewerken. Maar toen alles in orde was en we mochten doorlopen, werden we alsnog gevolgd. Er kwam zelfs een motoragent bij en later nog agent op de fiets. Onze auto werd ook gecontroleerd. Ik ging in gesprek met de agent op de fiets want die was het meest aanspreekbaar. Wat bleek: er was een inbraak gepleegd in de wijk en wij hadden hetzelfde uiterlijk en zelfs hetzelfde ‘loopje’ als de daders.’” Voorheen had hij het idee dat het er nu eenmaal bij hoort om gecontroleerd te worden. “Maar nu dacht ik: dit mag gewoon niet! Ik vroeg om een naam en dienstnummer en schreef een brief naar de burgemeester.”

Het was niet de laatste keer dat Anouar staande werd gehouden. Vorig jaar kwam hij op een ongelukkig moment in Rotterdam-Noord een arrestatieteam tegen. “Ze wilden een inval doen en ik kwam langs met mijn scooter. Ik werd op brute manier stilgezet. De agenten hadden holsters op hun bovenbenen en een paar hadden hun hand op het wapen. Daar werd ik bang van.” Nadat zijn identiteitsbewijs was gecontroleerd en was vastgesteld dat hij niks met het incident te maken, wilde hij wat zeggen: “Ik vroeg of ze begrepen dat ik me wel erg geïntimideerd voelde en toen liep het uit de hand. Ik moest mijn bek houden en mocht geen vragen stellen. Uiteindelijk werd ik zelfs geduwd en moest ik opdonderen.” Een onbegrijpelijke situatie, volgens Anouar. “Dat vind ik gebrekkig politiewerk. Natuurlijk zullen er klootzakken bestaan die zoiets expres doen, maar ik denk dat het meestal onkunde is. Politieagent is een moeilijk beroep.”

Discussie
Toen Mohammed Anouar de politie wilde spreken voor zijn film was dat niet makkelijk. Met de barbecue hoopt hij op een laagdrempelige manier met elkaar in gesprek te gaan. Wat hij het liefst wil bereiken met zijn film is dat etnisch profileren een hoge prioriteit krijgt op de politieke agenda. “Nu debatteert de gemeenteraad erover. Dat hebben we al bereikt.”

“Ik geef altijd aan waarom ik iemand staande hou,” legt politieman Justin uit. “Er zijn vast agenten die dat niet doen, die geen zin of tijd hebben. Maar soms is het ook heel druk. Dan komt er een melding en moet je snel weer verder.” De agent in opleiding vindt de barbecue een goed initiatief: “Dat we met elkaar praten in een relaxte setting vind ik mooi. Nu kan iedereen ons wat vragen en kunnen we ook uitleg geven. We gaan straks wel iedereen wegsturen want het mag maar tot acht uur,” grapt hij met een brede grijns.

De rij naar de barbecue lijkt niet af te nemen en de hamburgers vallen goed in de smaak bij de aanwezigen. Halverwege voegen een paar passanten en nog meer agenten zich bij het gezelschap. De avond lijkt geslaagd. Toch besluit Malique Mohamud, één van de discussieleiders: “Er is nog een lange weg te gaan, want de situatie is problematisch. Voor mij is het ongelofelijk dat ik vanavond weer de term ‘slachtofferrol’ als argument voorbij heb horen komen, dat aangehouden jongeren zichzelf in een slachtofferrol zouden manoeuvreren. De problemen gaan verder dan het onderwerp etnisch profileren. Zolang we het niet over de processen hebben die hieraan vooraf gaan, verandert er niet zoveel. We moeten de wortels van het probleem aanpakken, en kritisch naar het hele systeem kijken.”

IMG_0731

IMG_0756

IMG_0769